Hoe lang wordt het 45+ toernooi al georganiseerd, 3 of 4 jaar? Dat was o.a. de discussie na afloop van het toernooi in Heino op 7 april jl. Het 45+ team van VSW doet daar met wisselende successen aan mee. De hoogste notering die men kon herinneren was een 2e of 3e plaats. Maar het voorlaatste toernooi bij ZAC ging grandioos verloren met een laatste plaats in de eindklassering. Het leverde uiteindelijk nog wel een kan bier op, maar een aantal spelers hadden toen de “prijsuitreiking” al voor lief gehouden. De harde kern moest dus “door de zure appel heen bijten” maar konden dit dus nog wegspoelen.

Dat het anders moest in Heino, daar was iedereen het wel over eens. Al weken voorafgaande aan 7 april werden spelers benaderd om mee te doen, zo ook “de Schoen”. Voor hem zou het bijna een thuiswedstrijd. In het geheim vonden gesprekken plaats en met de toezegging dat zijn broer Peter (ook oud VSW) op zijn minst zou komen kijken, was “de Schoen” overstag. Wat ook een aanwinst was voor de selectie was de buurman van Michiel en de comeback van Jan de Rooy. Samen met “de gevestigde orde 45+, stond er op 7 april dan ook een representatief team op het veld. Voor het eerst in vele jaren een selectie van 10 man (dat was overigens wél een voorwaarde die “de Schoen” aan zijn deelname had verbonden).

Wat voor de selectie nog wel even een punt van zorg was, was de late aankomst van onze doelman. In de kleedkamer gingen er al stemmen op om hem disciplinair de 1e wedstrijd op de bank te zetten. Omdat niemand zich geroepen voelde het doel te verdedigen, streek de selectie de hand over het hart en mocht Willem toch in de basis beginnen. Waarschijnlijk onder druk van deze sanctie, keepte Willem het toernooi van zijn leven. Een rots in de branding en met magnifieke reddingen wist hij gedurende het hele toernooi de 0 te houden.

Waarschijnlijk door het slechte resultaat op het toernooi bij ZAC hadden, op 1 trouwe supporter na, niet de moeite genomen naar Heino af te reizen. Waarschijnlijk was het Paasklaverjassen in Dorpshuis De Molenkamp belangrijker. Achteraf werden daar ook goede resultaten behaald, maar daar zal de schrijver van dit stukje de lezer niet mee vermoeien. Wat ze dus uiteindelijk wél gemist hebben is de eerste toernooiwinst van VSW 45+.

En dan het toernooi. VSW was in een relatief “makkelijke” poule ingedeeld, althans dat vond het grootste gedeelte van de selectie. Met tegenstanders als Heino, Be Quick, SVI en Wijhe (deden voor het eerst mee)  moest er wat te halen zijn. Wie minder positief was over een goed eindresultaat, was onze enige trouwe supporter Jan van Ravenhorst. En hij kreeg niet helemaal ongelijk. De 1e wedstrijd tegen Heino, waarvan over het algemeen werd gewonnen, leverde een 0-0 gelijkspel op. Na afloop van deze wedstrijd riep onze trouwe supporter dat hij naar huis ging. Een gelijkspel tegen Heino zou niet veel goeds betekenen voor de rest van het toernooi. Gelukkig konden de reservespelers hem toch op andere gedachten brengen, waarop hij besloot het nog één wedstrijd aan te zien. Achteraf bleek  de 0-0 tegen Heino een strategische zet. “De Schoen” moest de volgende dag toch ook weer genoeg klandizie in zijn zaak krijgen en een flinke nederlaag van Heino zou dat wel eens negatief kunnen beïnvloeden. Afspraak was dan ook tegen Heino niet al te flitsend uit de startblokken te komen. En wie de geschiedenisboeken er even op naslaat, het Nederlands elftal werd in 1988 ook Europees Kampioen nadat ze begonnen waren met een nederlaag. Er was dus nog niets verloren.

De 2e wedstrijd van het toernooi was die tegen Be Quick. Na de blamage van de 1e wedstrijd was VSW gebrand op een overwinning. En dat lukte, er werd met 2-0 gewonnen. Doordat er nog niet veel hoop was op een goede afloop, zijn de doelpuntenmakers niet zo goed bijgehouden, maar in ieder geval wist Henk van Munster het net te vinden.

De 3e wedstrijd tegen SVI werd met 3-0 gewonnen (met een schitterende lob van afstand door de buurman van Michiel) en de laatste wedstrijd tegen de nieuwkomers uit Wijhe werd wederom met 2-0 gewonnen. Ook hier had Henk van Munster een groot aandeel in, wat hij richting keeper van Wijhe dan ook liet merken.

Uiteindelijk 10 punten uit 4 wedstrijden en de poulewinst, een doelsaldo van 7 voor en 0 tegen (Willem klasse ondanks je late aanwezigheid). In ieder geval een hoge klassering in de eindschikking. VSW was nog wel afhankelijk wat er in de andere “sterke” poule met o.a. CSV en ZAC was gebeurd. Toen de mannen van VSW gedoucht en wel in de nieuwe kantine van Heino aan een welverdiende consumptie zaten, bleek dat in de andere poule de concurrenten ook 3 wedstrijden hadden gewonnen, maar ook 1 verloren hadden. Het drong nog niet helemaal tot de selectie door, maar voor het eerst in de geschiedenis van het bestaan van het 45+ voetbal had VSW de 1e prijs te pakken. Ja en zoals gebruikelijk bij de 45+ bestaan de prijzen niet uit bekers maar uit bier. Een blad bier en een fles champagne vielen ten deel aan VSW.

Na de “prijsuitreiking” werd er driftig gediscussieerd voor het volgende toernooi in mei bij Wijthmen. “De Schoen” als het slot op de deur in de verdediging is van onschatbare waarde gebleken. Met de toezegging dat hij de volgende keer van huis wordt opgehaald (overigens niet teruggebracht) was hij snel over de streep en heeft zijn deelname toegezegd aan het volgende toernooi. Ook de buurman van Michiel was een aanwinst. Wellicht heeft voor de volgende keer nog een buurman die mee wil doen of misschien wel dezelfde. Op papier is de selectie dus al grotendeels rond en de afwezigen van deze avond zullen dan ook waarschijnlijk genoegen moeten nemen met een plek op de bank.

In de loop van de avond sijpelde het nieuws ook in Windesheim door dat de 45+ een ongekend resultaat had behaald. Opgeschrikt door dit resultaat vroeg de andere vaste supporter van de 45+, die de 2e prijs bij het Paasklaverjassen had binnen gesleept,  zich af of de “platte wagen” van stal moest worden gehaald en/of de huldiging voorafgaand aan de wedstrijd van het 1e de volgende dag moest plaatsvinden.

Na een nog onrustige avond in Heino trokken de helden rond de klok van half twaalf richting Windesheim. Onderweg speelde de selectie met de gedachte hoe de sfeer in Windesheim zou zijn. Zou iedereen uitgelopen zijn om “hun helden” toe te juichen? Hoe dichter de selectie bij Windesheim kwam hoe onrustiger ze werden. En….in de verte zagen ze bij afslag Windesheim dat er “groot licht” was aangedaan. Het zou toch niet….. Maar bij aankomst bij “de Brug”, bleek het de verlichting van de wegwerkers te zijn die daar nog wat te doen hadden! Terug in Windesheim werd de overwinning nog even dunnetjes overgedaan, het bleef nog lang onrustig.

Kalender

November 2017
Z M D W D V Z
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2

Activiteiten

Geen evenementen

Sponsoren

 “SponsorKliks,

Plankenland